HTTP 200 OK
Allow: GET, HEAD, OPTIONS
Content-Type: application/json
Vary: Accept
{
"count": 17752,
"next": "http://admin.kavishala.in/sootradhar/authors/?format=api&page=653",
"previous": "http://admin.kavishala.in/sootradhar/authors/?format=api&page=651",
"results": [
{
"id": 27913,
"image": "https://kavishalalab.s3.ap-south-1.amazonaws.com/sootradhar_author/kavishala_logo.png",
"name": "चंद्रसखी",
"bio": "<p class=\"poetDetailPara\">कृष्णभक्ति के सरस पदों के लिए ख्यात।</p> ",
"raw_bio": "कृष्णभक्ति के सरस पदों के लिए ख्यात। ",
"slug": "candrasakhi",
"DOB": null,
"DateOfDemise": null,
"location": "",
"url": "/sootradhar/candrasakhi",
"tags": "",
"created": "2024-01-11T16:39:17.830401",
"is_has_special_post": false,
"is_special_author": false,
"language": 4
},
{
"id": 27914,
"image": "https://kavishalalab.s3.ap-south-1.amazonaws.com/sootradhar_author/kavishala_logo.png",
"name": "चरण सिंह",
"bio": "<p class=\"poetDetailPara\">सुपरिचित डोगरी कवि। 'जोत' काव्य-संग्रह के लिए उल्लेखनीय।</p> ",
"raw_bio": "सुपरिचित डोगरी कवि। 'जोत' काव्य-संग्रह के लिए उल्लेखनीय। ",
"slug": "carana-sinha",
"DOB": null,
"DateOfDemise": null,
"location": "सांबा, जम्मू कश्मीर",
"url": "/sootradhar/carana-sinha",
"tags": "",
"created": "2024-01-11T16:39:18.230925",
"is_has_special_post": false,
"is_special_author": false,
"language": 4
},
{
"id": 27916,
"image": "https://kavishalalab.s3.ap-south-1.amazonaws.com/sootradhar_author/kavishala_logo.png",
"name": "चार्ल्स फाबरी",
"bio": "<p class=\"poetDetailPara\">पुरातत्वविद और कला-इतिहासकार। भारतीय कला-समीक्षा में उल्लेखनीय योगदान।</p> <div class=\"poetProfileDesc\">\r\n<p><span class=\"pPDTitle\">मूल नाम :</span><span> चार्ल्स लुईस फाबरी</span\r\n<p><span class=\"pPDTitle\">जन्म :</span><span><bdi id=\"poetDOB\"> 18/11/1899</bdi> | बुडापेस्ट</span\r\n<p><span class=\"pPDTitle\">निधन :</span><span><bdi id=\"poetDOD\"> 07/07/1968</bdi> | दिल्ली</span\r\n</div> <br> <p",
"raw_bio": "पुरातत्वविद और कला-इतिहासकार। भारतीय कला-समीक्षा में उल्लेखनीय योगदान। मूल नाम : चार्ल्स लुईस फाबरी जन्म : 18/11/1899 | बुडापेस्ट निधन : 07/07/1968 | दिल्ली ",
"slug": "carlsa-phabari",
"DOB": "1899-11-18",
"DateOfDemise": "1968-07-07",
"location": "बुडापेस्ट",
"url": "/sootradhar/carlsa-phabari",
"tags": "",
"created": "2024-01-11T16:39:19.163882",
"is_has_special_post": false,
"is_special_author": false,
"language": 4
},
{
"id": 27917,
"image": "https://kavishalalab.s3.ap-south-1.amazonaws.com/sootradhar_author/kavishala_logo.png",
"name": "चस्वराचार्य",
"bio": "<p class=\"poetDetailPara\">चस्वराचार्य: छठे दशक में सक्रिय छद्मनामधारी अलक्षित व्यंग्यकार।</p> ",
"raw_bio": "चस्वराचार्य: छठे दशक में सक्रिय छद्मनामधारी अलक्षित व्यंग्यकार। ",
"slug": "casvaracarya",
"DOB": null,
"DateOfDemise": null,
"location": "",
"url": "/sootradhar/casvaracarya",
"tags": "",
"created": "2024-01-11T16:39:19.564737",
"is_has_special_post": false,
"is_special_author": false,
"language": 4
},
{
"id": 27918,
"image": "https://kavishalalab.s3.ap-south-1.amazonaws.com/sootradhar_author/%E0%A4%9A%E0%A4%A4%E0%A4%B0%E0%A4%B8%E0%A4%A8_%E0%A4%B6%E0%A4%B8%E0%A4%A4%E0%A4%B0.png",
"name": "चतुरसेन शास्त्री",
"bio": "<p class=\"poetDetailPara\">समादृत उपन्यासकार और कथाकार। ऐतिहासिक प्रसंगों के प्रयोग के लिए उल्लेखनीय।</p> <div class=\"poetProfileDesc\">\r\n<p><span class=\"pPDTitle\">जन्म :</span><span><bdi id=\"poetDOB\"> 01/08/1891</bdi> | बुलंदशहर, उत्तर प्रदेश</span\r\n<p><span class=\"pPDTitle\">निधन :</span><span><bdi id=\"poetDOD\"> 01/02/1960</bdi></span\r\n</div> <br> <p><p><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">आचार्य चतुरसेन शास्त्री का जन्म </span><span lang=\"EN-US\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">26 </span><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">अगस्त </span><span lang=\"EN-US\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">1891 </span><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">को</span><span lang=\"EN-US\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\"> </span><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">उत्तर प्रदेश</span><span lang=\"EN-US\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\"> </span><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">के</span><span lang=\"EN-US\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\"> </span><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">बुलंदशहर ज़िले के चाँदोख ग्राम में हुआ था। बचपन में उनका नाम चतुर्भुज रखा गया। उनके पिता का नाम केवलराम वर्मा</span><span dir=\"RTL\" lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\"> </span><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">और माता का नाम नन्हीं देवी था। सिंकदराबाद से आरंभिक शिक्षा पूरी करने के बाद उन्होंने जयपुर के संस्कृत कॉलेज से आयुर्वेद में आचार्य और संस्कृत में शास्त्री की उपाधि प्राप्त की। उन्होंने अपने कार्य जीवन का आरंभ एक आयुर्वेदिक चिकित्सक के रूप में किया था और कुछ समय एक धर्मार्थ औषधालय में 25 रुपए मासिक वेतन पर नौकरी भी की। बाद में उनकी नियुक्ति डी.ए.वी कॉलेज</span><span lang=\"EN-US\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">, </span><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">लाहौर</span><span lang=\"EN-US\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\"> </span><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">में आयुर्वेद के प्राध्यापक के रूप में हो गई</span><span lang=\"EN-US\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">, </span><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">लेकिन प्रबंधन से उनकी बन नहीं सकी और उन्होंने कुछ वर्षों बाद ही त्यागपत्र दे दिया। अब वह अजमेर चले गए जहाँ अपने श्वसुर के औषधालय में सहयोग करने लगे। </span<p><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">वह किशोरावस्था से ही लेखन करने लगे थे। वर्ष 1909 से 1948 के 40 वर्षों की अवधि में वह 84 छोटी-बड़ी पुस्तकें लिख चुके थे और पत्रिकाओं में सैकड़ों लेखों का प्रकाशन हो चुका था। इस अवधि में उनका निजी जीवन कई उतार-चढ़ाव से भरा रहा। एक के बाद एक तीन पत्नियों के असामयिक देहांत ने मन को आहत रखा था तो लेखन में यश पा सकने की पीड़ा से भी गुज़रते रहे थे। चौथे विवाह के बाद उनके जीवन में पुनः कुछ स्थिरता आई और उन्होंने अपनी कृति ‘वैशाली की नगरवधू’ लिखकर पूरी की। यह कृति उनके लिए स्थायी यश कारण बनी। इसके साथ ही उनके एक नए लेखक रूप का उभार हुआ और वह एक उपन्यासकार के रूप में समादृत हुए। ऐतिहासिक विषय-वस्तु के उनके उपन्यास अपनी श्रेणी में विशिष्ट स्थान रखते हैं। </span<p><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">उपन्यासों के अलावा उन्होंने विपुल मात्रा में कहानियाँ भी लिखी हैं</span><span lang=\"EN-US\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">, </span><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">साथ ही गद्य</span><span dir=\"RTL\" lang=\"AR-SA\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">-</span><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">काव्य के अतिरिक्त धर्म</span><span lang=\"EN-US\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">, </span><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">राजनीति</span><span lang=\"EN-US\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">, </span><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">इतिहास</span><span lang=\"EN-US\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">, </span><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">समाजशास्त्र</span><span lang=\"EN-US\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">, </span><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">स्वास्थ्य और चिकित्सा जैसे विषयों पर विपुल लेखन किया है। उन्होंने आयुर्वेद पर लगभग एक दर्ज़न कृतियों की रचना की</span><span lang=\"EN-US\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">, </span><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">जबकि नाटक</span><span lang=\"EN-US\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">,</span><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\"> एकांकी</span><span lang=\"EN-US\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">, </span><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">आत्मकथा जैसी विधाओं में भी योगदान किया।</span<p><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">प्रमुख कृतियाँ</span<p><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">उपन्यास : आत्मदाह</span><span lang=\"EN-US\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">,</span><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\"> बहते आँसू</span><span lang=\"EN-US\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">, </span><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">दो किनारे</span><span lang=\"EN-US\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">, </span><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">नरमेध</span><span lang=\"EN-US\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">, </span><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">अपराजिता</span><span lang=\"EN-US\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">, </span><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">बगुला के पंख</span><span lang=\"EN-US\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">, </span><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">मोती</span><span lang=\"EN-US\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">, </span><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">पूर्णाहुति</span><span lang=\"EN-US\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">, </span><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">रक्त की प्यास</span><span lang=\"EN-US\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">, </span><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">वैशाली की नगरवधू</span><span lang=\"EN-US\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">, </span><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">सोमनाथ</span><span lang=\"EN-US\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">, </span><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">आलमगीर</span><span lang=\"EN-US\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">, </span><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">वयंरक्षामः</span><span lang=\"EN-US\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">, </span><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">लाल पानी</span><span lang=\"EN-US\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">, </span><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">सह्याद्रि की चट्टानें</span><span lang=\"EN-US\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">, </span><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">हरण निमंत्रण</span><span lang=\"EN-US\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">, </span><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">सोना और ख़ून (चार खंड)।</span<p><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">नाटक : राजसिंह</span><span lang=\"EN-US\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">, </span><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">मेघनाथ</span><span lang=\"EN-US\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">, </span><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">छत्रसाल</span><span lang=\"EN-US\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">, </span><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">गांधारी</span><span lang=\"EN-US\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">, </span><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">श्रीराम</span><span lang=\"EN-US\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">, </span><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">अमर राठौर</span><span lang=\"EN-US\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">, </span><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">उत्सर्ग</span><span lang=\"EN-US\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">, </span><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">क्षमा।</span<p><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">आत्मकथा : मेरी आत्मकहानी।</span<p><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">कहानी-संग्रह : रजकण</span><span lang=\"EN-US\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">, </span><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">अक्षत।</span<p><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">निबंध-संग्रह : अंतस्तल</span><span lang=\"EN-US\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">, </span><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">मेरी खाल की हाय</span><span lang=\"EN-US\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">, </span><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">तरलाग्नि।</span<p><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">बाल साहित्य : महापुरुषों की झाँकियाँ</span><span lang=\"EN-US\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">, </span><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">हमारा शहर।</span<p><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">एकांकी </span><span dir=\"RTL\" lang=\"AR-SA\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">:</span><span lang=\"AR-SA\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\"> </span><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">राधाकृष्ण</span><span lang=\"EN-US\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">, </span><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">पाँच एकांकी</span><span lang=\"EN-US\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">, </span><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">प्रबुद्ध</span><span lang=\"EN-US\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">, </span><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">सत्यव्रत हरिश्चंद्र</span><span lang=\"EN-US\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">, </span><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">अष्ट मंगल।</span<p><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">अन्य : आरोग्य शास्त्र</span><span lang=\"EN-US\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">, </span><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">अमीरों के रोग</span><span lang=\"EN-US\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">, </span><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">छूत की बीमारियाँ</span><span lang=\"EN-US\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">, </span><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">सुगम चिकित्सा</span><span lang=\"EN-US\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">, </span><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">काम</span><span dir=\"RTL\" lang=\"AR-SA\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">-</span><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">कला के भेद</span><span lang=\"EN-US\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">, </span><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">सत्याग्रह और असहयोग</span><span lang=\"EN-US\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">, </span><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">गोलसभा</span><span lang=\"EN-US\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">, </span><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">तरलाग्नि</span><span lang=\"EN-US\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">, </span><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">गांधी की आँधी</span><span lang=\"EN-US\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">, </span><span lang=\"HI\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\">मौत के पंजे में ज़िंदगी की कराह।</span><span style=\"font-family:Mangal, serif;font-size:12pt;\"></span<span lang=\"EN-US\" style=\"font-size:12.0pt;line-height:106%;font-family:'Mangal',serif;\"></span",
"raw_bio": "समादृत उपन्यासकार और कथाकार। ऐतिहासिक प्रसंगों के प्रयोग के लिए उल्लेखनीय। जन्म : 01/08/1891 | बुलंदशहर, उत्तर प्रदेश निधन : 01/02/1960 आचार्य चतुरसेन शास्त्री का जन्म 26 अगस्त 1891 को उत्तर प्रदेश के बुलंदशहर ज़िले के चाँदोख ग्राम में हुआ था। बचपन में उनका नाम चतुर्भुज रखा गया। उनके पिता का नाम केवलराम वर्मा और माता का नाम नन्हीं देवी था। सिंकदराबाद से आरंभिक शिक्षा पूरी करने के बाद उन्होंने जयपुर के संस्कृत कॉलेज से आयुर्वेद में आचार्य और संस्कृत में शास्त्री की उपाधि प्राप्त की। उन्होंने अपने कार्य जीवन का आरंभ एक आयुर्वेदिक चिकित्सक के रूप में किया था और कुछ समय एक धर्मार्थ औषधालय में 25 रुपए मासिक वेतन पर नौकरी भी की। बाद में उनकी नियुक्ति डी.ए.वी कॉलेज , लाहौर में आयुर्वेद के प्राध्यापक के रूप में हो गई , लेकिन प्रबंधन से उनकी बन नहीं सकी और उन्होंने कुछ वर्षों बाद ही त्यागपत्र दे दिया। अब वह अजमेर चले गए जहाँ अपने श्वसुर के औषधालय में सहयोग करने लगे। वह किशोरावस्था से ही लेखन करने लगे थे। वर्ष 1909 से 1948 के 40 वर्षों की अवधि में वह 84 छोटी-बड़ी पुस्तकें लिख चुके थे और पत्रिकाओं में सैकड़ों लेखों का प्रकाशन हो चुका था। इस अवधि में उनका निजी जीवन कई उतार-चढ़ाव से भरा रहा। एक के बाद एक तीन पत्नियों के असामयिक देहांत ने मन को आहत रखा था तो लेखन में यश पा सकने की पीड़ा से भी गुज़रते रहे थे। चौथे विवाह के बाद उनके जीवन में पुनः कुछ स्थिरता आई और उन्होंने अपनी कृति ‘वैशाली की नगरवधू’ लिखकर पूरी की। यह कृति उनके लिए स्थायी यश कारण बनी। इसके साथ ही उनके एक नए लेखक रूप का उभार हुआ और वह एक उपन्यासकार के रूप में समादृत हुए। ऐतिहासिक विषय-वस्तु के उनके उपन्यास अपनी श्रेणी में विशिष्ट स्थान रखते हैं। उपन्यासों के अलावा उन्होंने विपुल मात्रा में कहानियाँ भी लिखी हैं , साथ ही गद्य - काव्य के अतिरिक्त धर्म , राजनीति , इतिहास , समाजशास्त्र , स्वास्थ्य और चिकित्सा जैसे विषयों पर विपुल लेखन किया है। उन्होंने आयुर्वेद पर लगभग एक दर्ज़न कृतियों की रचना की , जबकि नाटक , एकांकी , आत्मकथा जैसी विधाओं में भी योगदान किया। प्रमुख कृतियाँ उपन्यास : आत्मदाह , बहते आँसू , दो किनारे , नरमेध , अपराजिता , बगुला के पंख , मोती , पूर्णाहुति , रक्त की प्यास , वैशाली की नगरवधू , सोमनाथ , आलमगीर , वयंरक्षामः , लाल पानी , सह्याद्रि की चट्टानें , हरण निमंत्रण , सोना और ख़ून (चार खंड)। नाटक : राजसिंह , मेघनाथ , छत्रसाल , गांधारी , श्रीराम , अमर राठौर , उत्सर्ग , क्षमा। आत्मकथा : मेरी आत्मकहानी। कहानी-संग्रह : रजकण , अक्षत। निबंध-संग्रह : अंतस्तल , मेरी खाल की हाय , तरलाग्नि। बाल साहित्य : महापुरुषों की झाँकियाँ , हमारा शहर। एकांकी : राधाकृष्ण , पाँच एकांकी , प्रबुद्ध , सत्यव्रत हरिश्चंद्र , अष्ट मंगल। अन्य : आरोग्य शास्त्र , अमीरों के रोग , छूत की बीमारियाँ , सुगम चिकित्सा , काम - कला के भेद , सत्याग्रह और असहयोग , गोलसभा , तरलाग्नि , गांधी की आँधी , मौत के पंजे में ज़िंदगी की कराह।",
"slug": "caturasena-sastri",
"DOB": null,
"DateOfDemise": null,
"location": "बुलंदशहर, उत्तर प्रदेश",
"url": "/sootradhar/caturasena-sastri",
"tags": "",
"created": "2024-01-11T16:39:20.578631",
"is_has_special_post": false,
"is_special_author": false,
"language": 4
},
{
"id": 27920,
"image": "https://kavishalalab.s3.ap-south-1.amazonaws.com/sootradhar_author/kavishala_logo.png",
"name": "चिमनेश",
"bio": " ",
"raw_bio": null,
"slug": "cimanesa",
"DOB": null,
"DateOfDemise": null,
"location": "",
"url": "/sootradhar/cimanesa",
"tags": "",
"created": "2024-01-11T16:39:21.497805",
"is_has_special_post": false,
"is_special_author": false,
"language": 4
},
{
"id": 27921,
"image": "https://kavishalalab.s3.ap-south-1.amazonaws.com/sootradhar_author/kavishala_logo.png",
"name": "चिंतामणि",
"bio": "<p class=\"poetDetailPara\">रीतिकाव्य की अखंड परंपरा के आरंभिक कवि। ललित-सानुप्रास भाषा और मनोहर वर्णन प्रणाली का निर्वहन करने वाले कवि के रूप में ख्यात।</p> ",
"raw_bio": "रीतिकाव्य की अखंड परंपरा के आरंभिक कवि। ललित-सानुप्रास भाषा और मनोहर वर्णन प्रणाली का निर्वहन करने वाले कवि के रूप में ख्यात। ",
"slug": "cintamani",
"DOB": null,
"DateOfDemise": null,
"location": "",
"url": "/sootradhar/cintamani",
"tags": "",
"created": "2024-01-11T16:39:21.918832",
"is_has_special_post": false,
"is_special_author": false,
"language": 4
},
{
"id": 27922,
"image": "https://kavishalalab.s3.ap-south-1.amazonaws.com/sootradhar_author/kavishala_logo.png",
"name": "चिंतामणि बेहेरा",
"bio": "<p class=\"poetDetailPara\">आधुनिक ओड़िया कवि और समालोचक।</p> ",
"raw_bio": "आधुनिक ओड़िया कवि और समालोचक। ",
"slug": "cintamani-behera",
"DOB": null,
"DateOfDemise": null,
"location": "मयूरभंज, ओड़ीशा",
"url": "/sootradhar/cintamani-behera",
"tags": "",
"created": "2024-01-11T16:39:22.439206",
"is_has_special_post": false,
"is_special_author": false,
"language": 4
},
{
"id": 27923,
"image": "https://kavishalalab.s3.ap-south-1.amazonaws.com/sootradhar_author/kavishala_logo.png",
"name": "चिंतामणि महांति",
"bio": "<p class=\"poetDetailPara\">‘कविशेखर’ के रूप में सुप्रसिद्ध ओड़िया कवि-उपन्यासकार-संपादक। प्रकृति और पौराणिक विषयों पर काव्य-रचना के लिए उल्लेखनीय।</p> ",
"raw_bio": "‘कविशेखर’ के रूप में सुप्रसिद्ध ओड़िया कवि-उपन्यासकार-संपादक। प्रकृति और पौराणिक विषयों पर काव्य-रचना के लिए उल्लेखनीय। ",
"slug": "cintamani-mahanti",
"DOB": null,
"DateOfDemise": null,
"location": "भद्रक, ओड़ीशा",
"url": "/sootradhar/cintamani-mahanti",
"tags": "",
"created": "2024-01-11T16:39:22.852455",
"is_has_special_post": false,
"is_special_author": false,
"language": 4
},
{
"id": 27924,
"image": "https://kavishalalab.s3.ap-south-1.amazonaws.com/sootradhar_author/%E0%A4%9A%E0%A4%A8_%E0%A4%AE%E0%A4%A6.png",
"name": "चिनु मोदी",
"bio": "<p class=\"poetDetailPara\">सुपरिचित गुजराती कवि-लेखक-समालोचक। साहित्य अकादेमी पुरस्कार से सम्मानित।</p> <div class=\"poetProfileDesc\">\r\n<p><span class=\"pPDTitle\">उपनाम :</span><span> 'इर्शाद'</span\r\n<p><span class=\"pPDTitle\">जन्म :</span><span><bdi id=\"poetDOB\"> 30/09/1939</bdi> | विजपुर, गुजरात</span\r\n<p><span class=\"pPDTitle\">निधन :</span><span><bdi id=\"poetDOD\"> 19/03/2017</bdi> | अहमदाबाद, गुजरात</span\r\n</div> <br> <p\r\n\r\n<td><p align=\"left\"><h2>સવિશેષ પરિચય: </h2></p>\r\n<a href=\"#\">ચિનુ મોદી</a><br/><br/>\r\n<u>મોદી ચિનુ ચંદુલાલ, ‘ઇર્શાદ’ </u>\r\n\t\t(૩૦-૯-૧૯૩૯) : કવિ, નાટ્યકાર, નવલકથાકાર, વાર્તાકાર, વિવેચક. જન્મ ઉત્તર ગુજરાતના વિજાપુરમાં. પ્રાથમિક શિક્ષણ વિજાપુરમાં. માધ્યમિક શિક્ષણ ધોળકા, અમદાવાદમાં. ૧૯૫૪માં મૅટ્રિક. ૧૯૫૮માં ગુજરાતી-ઇતિહાસ વિષયો સાથે બી.એ. \r\n\t\t૧૯૬૦માં એલએલ.બી. ૧૯૬૧માં ગુજરાતી હિન્દી વિષયોમાં ગુજરાત યુનિવર્સિટીમાંથી એમ.એ. ૧૯૬૮માં ગૂજરાત વિદ્યાપીઠમાંથી વિદ્યાવાચસ્પતિની ઉપાધિ. ૧૯૬૧ થી ૧૯૬૪ સુધી કપડવંજ અને તલોદની કૉલેજોમાં અધ્યાપન. ૧૯૬૫ થી ૧૯૭૫ સુધી અમદાવાદની \r\n\t\tસ્વામીનારાયણ આર્ટસ કૉલેજમાં અધ્યાપક. ૧૯૭૫ થી ૧૯૭૭ સુધી ઇન્ડિયન સ્પેસ રિસર્ચ ઓર્ગેનાઈઝેશનમાં સ્ક્રિપ્ટ-રાઈટર. ૧૯૭૭ થી જાહેરાત ક્ષેત્રે ફ્રી લાન્સર, ‘રે’, ‘કૃતિ’, ‘ઉન્મૂલન’ અને હોટેલ પોએટ્સ ગ્રુપ ઍસોસિએશનના તંત્રી.\r\n\t\t<br/><br/> \r\n\t\tએમની પ્રારંભકાળની ‘વાતાયન’ (૧૯૬૩)ની કવિતા સંવેદન અને છંદઆયોજન પરત્વે અનુગાંધીયુગીન સૌંદર્યલક્ષી કવિઓની કવિતાને અનુસરે છે; પરંતુ ‘રે મઠ’ના કવિમિત્રોના સંપર્કમાં આવ્યા પછી તરત એમની કવિતામાં આધુનિક \r\n\t\tકવિતાનો મિજાજ પ્રગટ થાય છે. ‘વાતાયન’ની રચનાઓને સમાવી એમાં બીજી રચનાઓ ઉમેરીને પ્રગટ કરેલા સંગ્રહ ‘ઊર્ણનાભ’ (૧૯૭૪)ની કવિતામાં છાંદસની સાથે અછાંદસ કવિતા રચવાનું વલણ દેખાય છે. ત્યારપછી પ્રગટ થયેલા \r\n\t\t‘શાપિત વનમાં’ (૧૯૭૬) અને ‘દેશવટો’ (૧૯૭૮)ની રચનાઓમાં એ વલણ વિશેષ પ્રભાવક બને છે. જીવન પ્રત્યેની નિર્ભ્રાન્તિ, એકવિધ જીવન પ્રત્યેની ઉબક, માનવસમાજે ઊભાં કરેલાં મૂલ્યોની મજાક વગેરે આધુનિક સંવેદન એમાં વ્યક્ત \r\n\t\tથાય છે. અછાંદસ રચનાઓની સાથે ગઝલ પણ ‘રે મઠ’ના કેટલાક કવિમિત્રો દ્વારા આધુનિક મિજાજની વાહક બની પોતાનું નૂતન રૂપ સિદ્ધ કરે છે. ગઝલનું આ નૂતન રૂપ સિદ્ધ કરવામાં આ કવિનો પણ અગત્યનો ફાળો છે તે ‘ક્ષણોના \r\n\t\tમહેલમાં’ (૧૯૭૨), ‘દર્પણની ગલીમાં’ (૧૯૭૫) અને ‘ઇર્શાદગઢ’ (૧૯૭૯)ની ગઝલોમાં જોઈ શકાય છે. ‘તસ્બી’ પ્રકારની નવા સ્વરૂપવાળી ગઝલ કવિનો પોતીકો ઉન્મેષ છે. ‘બાહુક’ (૧૯૮૨) ‘નળાખ્યાન’ના પૌરાણિક પાત્ર બાહુકને વિષય \r\n\t\tબનાવી સંસ્કૃતાઢય શૈલી અને અલંકારવૈભવથી ખંડકાવ્યના નૂતન રૂપને સિદ્ધ કરવા મથતું, નગરવિયોગને વાચા આપતું પરલક્ષી કાવ્ય છે.\r\n\t\t<br/><br/> \r\n\t\t‘રે મઠ’ના કવિમિત્રો સાથે રહી કવિતાની સાથે નાટ્યરચનામાં પણ પ્રયોગશીલ વલણ એમનાં નાટકોએ દાખવ્યું છે તે ‘ડાયલનાં પંખી’ (૧૯૬૭)નાં પદ્યમાં રચાયેલાં ઍબ્સર્ડ એકાંકીઓ બતાવે છે. આ અને પછીનાં ‘કૉલબેલ’ (૧૯૭૩)નાં \r\n\t\tએકાંકીઓમાં નાટ્યસિદ્ધિ કરતાં પ્રયોગપ્રિયતા વિશેષ છે. પરંતુ ‘આકંઠ સાબરમતી’ના નાટ્યપ્રયોગની વર્કશોપ શરૂ થઈ ત્યારપછી રચાયેલાં ‘હુકમ, માલિક’ (૧૯૮૪)નાં એકાંકીઓમાં નાટ્યતત્વ વિશેષ સિદ્ધિ થયું છે. એમાંની શીર્ષકદા ‘હુકમ, \r\n\t\tમાલિક’ કૃતિમાં ચૈતન્યવિહીન યંત્રસંસ્કૃતિએ માનવજીવનને કેવો ભરડો લીધો છે એ વિચારને અરબી કથાના જીનની વાત દ્વારા સુંદર અભિવ્યક્તિ મળી છે. ‘જાલકા’ (૧૯૮૫) એ ‘રાઈનો પર્વત’ નાટકના જાલકાના પાત્રને કેન્દ્રમાં મૂકી \r\n\t\tરચાયેલું, સ્ત્રીમાં રહેલાં મહત્વાકાંક્ષા અને પુત્રપ્રેમને વ્યક્ત કરતું નવપ્રવેશી ત્રિઅંકી નાટક છે. ‘અશ્વમેઘ’ (૧૯૮૬) એ યજ્ઞના અશ્વ અને અશ્વમેઘ કરનાર રાજાની રાણી વચ્ચેના જાતીય સંભોગની શાસ્ત્રોક્ત વિધિને વિષય બનાવીને રચાયેલું, \r\n\t\tસ્ત્રીમાં રહેલી કામાવેગની ઉત્કટતા અને એમાંથી સર્જાતી પરિસ્થિતિને આલેખતું ધ્યાનપાત્ર ત્રિઅંકી નાટક છે. આમ, એકાંકી પરથી અનેકાંકી નાટ્યરચના તરફની લેખકની ગતિ જોઈ શકાય છે.\r\n\t\t<br/><br/> \r\n\t\tકવિતા અને નાટકના સર્જનની સાથે સાથે એમનું નવલકથાસર્જન પણ સમાંતરે ચાલતું રહ્યું છે ખરું, પણ એમાં સિદ્ધિ ઓછી છે. ‘શૈલા મજમુદાર’ (૧૯૬૬) આત્મકથાત્મક રીતિમાં રચાયેલી, બે પુરુષોના સંપર્કમાં આવતી, દરેક પુરુષ પોતાને \r\n\t\tસ્ત્રી તરીકે નહીં પરંતુ એક વ્યક્તિ તરીકે જુએ એમ ઝંખતી અને એમાં નિરાશ થતી નાયિકાની કથા છે. ‘ભાવચક્ર’ (૧૯૭૫)ના એક ખંડમાં ‘શૈલા મજમુદાર’ની કથાનું જ પુનરાવર્તન છે. બીજા ખંડમાં પૂર્ણેન્દુ શર્માના પરિપ્રેક્ષ્યથી બનેલી \r\n\t\tઘટનાને જોઈ છે ખરી, પણ એનાથી કૃતિને કોઈ વિશેષ પરિમાણ પ્રાપ્ત થતું નથી. ગ્રામપરિવેશવાળી ‘લીલા નાગ’ (૧૯૭૧) મનુષ્યમાં રહેલા જાતીય આવેગ અને તેની વિકૃતિની કથા છે. ‘હેંગ ઓવર’ (૧૯૮૫) કામના ઉત્કટ આવેગવાળી \r\n\t\tસ્ત્રીમાં જન્મતી ઉદ્દંડ પ્રગલ્ભતાને આલેખે છે. એમની વિશેષ જાણીતી બનેલી નવલકથા ‘ભાવ-અભાવ’ (૧૯૬૯) પોતાના અસ્તિત્વથી સભાન બનેલા એક માનવીની જીવનકથા છે. વિચારતત્વનું ભારણ આ લઘુકૃતિની કલાત્મકતાને જોખમાવે \r\n\t\tછે. ‘પહેલાં વરસાદનો છાંટો’ (૧૯૮૭) એમની ધારાવાહી નવલકથા છે. ‘ડાબી મૂઠી જમણી મૂઠી’ (૧૯૮૬) એમનો ઠેરઠેર પદ્યપંક્તિઓતી મંડિત પ્રયોગલક્ષી વાર્તાસંગ્રહ છે.\r\n\t\t<br/><br/> \r\n\t\t‘મારા સમકાલીન કવિઓ’ (૧૯૭૩) અને પછી એ ગ્રંથના લેખોમાં બીજા લેખ ઉમેરી પ્રગટ કરેલા ગ્રંથ ‘બે દાયકા ચાર કવિઓ’ (૧૯૭૪)માં ચાર આધુનિક કવિઓ મણિલાલ દેસાઈ, રાવજી પટેલ, લાભશંકર ઠાકર અને મનહર મોદીની \r\n\t\tકવિતાની સૂઝભરી સહૃદયી તપાસ છે. ‘ખંડકાવ્ય-સ્વરૂપ અને વિકાસ’ (૧૯૭૪) એ મહાનિબંધ તથા ‘કૃષ્ણલાલ શ્રીધરાણી’ (૧૯૭૯) એ ગુજરાતી ગ્રંથકાર શ્રેણીની પુસ્તિકા લેખકની કાવ્યવિષયક સૂઝની પ્રતીતિ કરાવે છે.\r\n\t\t‘ચઢો રે શિખર રાજા રામના’ (૧૯૭૫) અને ‘ગમી તે ગઝલ’ (૧૯૭૬) પૈકી પહેલું ચંદ્રવદન મહેતાની પ્રતિનિધિ કવિતાનું, તો બીજું આધુનિક ગઝલકારોની નીવડેલી ગઝલોનું સંપાદન છે. ‘વસંતવિલાસ’ (૧૯૫૭) એ જ નામના મધ્યકાલીન \r\n\t\tગુજરાતી ફાગુકાવ્યનો અનુવાદ છે. \r\n\t\t<p align=\"right\">-જયંત ગાડીત</p>\r\n<br/><br/> \r\n\t\tઇર્શાદગઢ : ચિનુ મોદીનો, ગઝલો અને દશ તસ્બીઓ સમાવતો કાવ્યસંગ્રહ. ‘તસ્બી’ ‘ક્ષણિકા’ પછીનો કવિનો બીજો પ્રયોગ છે. આ બંને દ્વારા ગઝલના સ્વરૂપને એકત્વ આપવાનો પ્રયત્ન થયો છે. ‘ક્ષણિકા’માં પહેલા શેરના કાફિયા \r\n\t\tરદીફને છેલ્લા શેરમાં પુનરાવર્તિત કરવામાં આવે છે, ત્યારે ‘તસ્બી’માં મત્લા અને મકતાને લગભગ એકાકાર કરી તખલ્લુસને દોહરાવી પ્રારંભના અને અંતના છેડાને એક કરવાથી રચનાનું વર્તુળ પૂરું થાય છે. ‘પર્વતને નામે પથ્થર દરિયાને \r\n\t\tનામે પાણી’ એ જાણીતી તસ્બી અહીં છે; તો ગઝલોમાં અંગત વેદના ભાષા-સંવેદનનું પ્રેરક બળ બની છે. \r\n\t\t<p align=\"right\">-ચંદ્રકાન્ત ટોપીવાળા</p>\r\n<br/><br/> \r\n\t\tબાહુક (૧૯૮૨) : ચિનુ મોદીની, સંવિધાન અને શૈલીથી નોખી તરી આવતી દીર્ઘ કાવ્યરચના. ત્રણ સર્ગમાં વિસ્તરેલી આ રચના અરણ્યમાં જવા પૂર્વે નળ દમયંતી સાથે નગરની બહાર ત્રણ રાત્રિ ગાળે છે એને લક્ષ્ય કરી, નગરવિચ્છેદ \r\n\t\tઅને એથી થતી વેદનાનું એક વિશેષ પરિમાણ મૂળના ‘નલોપાખ્યાન’માં ઉમેરે છે. ઘટનાહા્સ, વર્ણન, સંવાદ અને કવિતાના મિશ્રણથી બંધાયેલા કલેવરે અછાંદસ, વૃત્તબંધ અને માત્રાબંધમાં અભિવ્યક્તિ સાધી છે, નળ, વૈદર્ભી અને \r\n\t\tબૃહદશ્વ-આ દીર્ઘરચનાનાં ત્રણ ઘટકપાત્રો છે. \r\n\t\t\r\n<br/><br/>\r\n<a href=\"http://gu.wikipedia.org/wiki/શ્રેણી:ગુજરાતી_સાહિત્યકાર\">વિકીપીડિયામાં</a> આ માહિતી મૂકવામાં આવી છે.\r\n\t\t</td>",
"raw_bio": "सुपरिचित गुजराती कवि-लेखक-समालोचक। साहित्य अकादेमी पुरस्कार से सम्मानित। उपनाम : 'इर्शाद' जन्म : 30/09/1939 | विजपुर, गुजरात निधन : 19/03/2017 | अहमदाबाद, गुजरात સવિશેષ પરિચય: ચિનુ મોદી મોદી ચિનુ ચંદુલાલ, ‘ઇર્શાદ’ \r \t\t(૩૦-૯-૧૯૩૯) : કવિ, નાટ્યકાર, નવલકથાકાર, વાર્તાકાર, વિવેચક. જન્મ ઉત્તર ગુજરાતના વિજાપુરમાં. પ્રાથમિક શિક્ષણ વિજાપુરમાં. માધ્યમિક શિક્ષણ ધોળકા, અમદાવાદમાં. ૧૯૫૪માં મૅટ્રિક. ૧૯૫૮માં ગુજરાતી-ઇતિહાસ વિષયો સાથે બી.એ. \r \t\t૧૯૬૦માં એલએલ.બી. ૧૯૬૧માં ગુજરાતી હિન્દી વિષયોમાં ગુજરાત યુનિવર્સિટીમાંથી એમ.એ. ૧૯૬૮માં ગૂજરાત વિદ્યાપીઠમાંથી વિદ્યાવાચસ્પતિની ઉપાધિ. ૧૯૬૧ થી ૧૯૬૪ સુધી કપડવંજ અને તલોદની કૉલેજોમાં અધ્યાપન. ૧૯૬૫ થી ૧૯૭૫ સુધી અમદાવાદની \r \t\tસ્વામીનારાયણ આર્ટસ કૉલેજમાં અધ્યાપક. ૧૯૭૫ થી ૧૯૭૭ સુધી ઇન્ડિયન સ્પેસ રિસર્ચ ઓર્ગેનાઈઝેશનમાં સ્ક્રિપ્ટ-રાઈટર. ૧૯૭૭ થી જાહેરાત ક્ષેત્રે ફ્રી લાન્સર, ‘રે’, ‘કૃતિ’, ‘ઉન્મૂલન’ અને હોટેલ પોએટ્સ ગ્રુપ ઍસોસિએશનના તંત્રી.\r \t\t \r \t\tએમની પ્રારંભકાળની ‘વાતાયન’ (૧૯૬૩)ની કવિતા સંવેદન અને છંદઆયોજન પરત્વે અનુગાંધીયુગીન સૌંદર્યલક્ષી કવિઓની કવિતાને અનુસરે છે; પરંતુ ‘રે મઠ’ના કવિમિત્રોના સંપર્કમાં આવ્યા પછી તરત એમની કવિતામાં આધુનિક \r \t\tકવિતાનો મિજાજ પ્રગટ થાય છે. ‘વાતાયન’ની રચનાઓને સમાવી એમાં બીજી રચનાઓ ઉમેરીને પ્રગટ કરેલા સંગ્રહ ‘ઊર્ણનાભ’ (૧૯૭૪)ની કવિતામાં છાંદસની સાથે અછાંદસ કવિતા રચવાનું વલણ દેખાય છે. ત્યારપછી પ્રગટ થયેલા \r \t\t‘શાપિત વનમાં’ (૧૯૭૬) અને ‘દેશવટો’ (૧૯૭૮)ની રચનાઓમાં એ વલણ વિશેષ પ્રભાવક બને છે. જીવન પ્રત્યેની નિર્ભ્રાન્તિ, એકવિધ જીવન પ્રત્યેની ઉબક, માનવસમાજે ઊભાં કરેલાં મૂલ્યોની મજાક વગેરે આધુનિક સંવેદન એમાં વ્યક્ત \r \t\tથાય છે. અછાંદસ રચનાઓની સાથે ગઝલ પણ ‘રે મઠ’ના કેટલાક કવિમિત્રો દ્વારા આધુનિક મિજાજની વાહક બની પોતાનું નૂતન રૂપ સિદ્ધ કરે છે. ગઝલનું આ નૂતન રૂપ સિદ્ધ કરવામાં આ કવિનો પણ અગત્યનો ફાળો છે તે ‘ક્ષણોના \r \t\tમહેલમાં’ (૧૯૭૨), ‘દર્પણની ગલીમાં’ (૧૯૭૫) અને ‘ઇર્શાદગઢ’ (૧૯૭૯)ની ગઝલોમાં જોઈ શકાય છે. ‘તસ્બી’ પ્રકારની નવા સ્વરૂપવાળી ગઝલ કવિનો પોતીકો ઉન્મેષ છે. ‘બાહુક’ (૧૯૮૨) ‘નળાખ્યાન’ના પૌરાણિક પાત્ર બાહુકને વિષય \r \t\tબનાવી સંસ્કૃતાઢય શૈલી અને અલંકારવૈભવથી ખંડકાવ્યના નૂતન રૂપને સિદ્ધ કરવા મથતું, નગરવિયોગને વાચા આપતું પરલક્ષી કાવ્ય છે.\r \t\t \r \t\t‘રે મઠ’ના કવિમિત્રો સાથે રહી કવિતાની સાથે નાટ્યરચનામાં પણ પ્રયોગશીલ વલણ એમનાં નાટકોએ દાખવ્યું છે તે ‘ડાયલનાં પંખી’ (૧૯૬૭)નાં પદ્યમાં રચાયેલાં ઍબ્સર્ડ એકાંકીઓ બતાવે છે. આ અને પછીનાં ‘કૉલબેલ’ (૧૯૭૩)નાં \r \t\tએકાંકીઓમાં નાટ્યસિદ્ધિ કરતાં પ્રયોગપ્રિયતા વિશેષ છે. પરંતુ ‘આકંઠ સાબરમતી’ના નાટ્યપ્રયોગની વર્કશોપ શરૂ થઈ ત્યારપછી રચાયેલાં ‘હુકમ, માલિક’ (૧૯૮૪)નાં એકાંકીઓમાં નાટ્યતત્વ વિશેષ સિદ્ધિ થયું છે. એમાંની શીર્ષકદા ‘હુકમ, \r \t\tમાલિક’ કૃતિમાં ચૈતન્યવિહીન યંત્રસંસ્કૃતિએ માનવજીવનને કેવો ભરડો લીધો છે એ વિચારને અરબી કથાના જીનની વાત દ્વારા સુંદર અભિવ્યક્તિ મળી છે. ‘જાલકા’ (૧૯૮૫) એ ‘રાઈનો પર્વત’ નાટકના જાલકાના પાત્રને કેન્દ્રમાં મૂકી \r \t\tરચાયેલું, સ્ત્રીમાં રહેલાં મહત્વાકાંક્ષા અને પુત્રપ્રેમને વ્યક્ત કરતું નવપ્રવેશી ત્રિઅંકી નાટક છે. ‘અશ્વમેઘ’ (૧૯૮૬) એ યજ્ઞના અશ્વ અને અશ્વમેઘ કરનાર રાજાની રાણી વચ્ચેના જાતીય સંભોગની શાસ્ત્રોક્ત વિધિને વિષય બનાવીને રચાયેલું, \r \t\tસ્ત્રીમાં રહેલી કામાવેગની ઉત્કટતા અને એમાંથી સર્જાતી પરિસ્થિતિને આલેખતું ધ્યાનપાત્ર ત્રિઅંકી નાટક છે. આમ, એકાંકી પરથી અનેકાંકી નાટ્યરચના તરફની લેખકની ગતિ જોઈ શકાય છે.\r \t\t \r \t\tકવિતા અને નાટકના સર્જનની સાથે સાથે એમનું નવલકથાસર્જન પણ સમાંતરે ચાલતું રહ્યું છે ખરું, પણ એમાં સિદ્ધિ ઓછી છે. ‘શૈલા મજમુદાર’ (૧૯૬૬) આત્મકથાત્મક રીતિમાં રચાયેલી, બે પુરુષોના સંપર્કમાં આવતી, દરેક પુરુષ પોતાને \r \t\tસ્ત્રી તરીકે નહીં પરંતુ એક વ્યક્તિ તરીકે જુએ એમ ઝંખતી અને એમાં નિરાશ થતી નાયિકાની કથા છે. ‘ભાવચક્ર’ (૧૯૭૫)ના એક ખંડમાં ‘શૈલા મજમુદાર’ની કથાનું જ પુનરાવર્તન છે. બીજા ખંડમાં પૂર્ણેન્દુ શર્માના પરિપ્રેક્ષ્યથી બનેલી \r \t\tઘટનાને જોઈ છે ખરી, પણ એનાથી કૃતિને કોઈ વિશેષ પરિમાણ પ્રાપ્ત થતું નથી. ગ્રામપરિવેશવાળી ‘લીલા નાગ’ (૧૯૭૧) મનુષ્યમાં રહેલા જાતીય આવેગ અને તેની વિકૃતિની કથા છે. ‘હેંગ ઓવર’ (૧૯૮૫) કામના ઉત્કટ આવેગવાળી \r \t\tસ્ત્રીમાં જન્મતી ઉદ્દંડ પ્રગલ્ભતાને આલેખે છે. એમની વિશેષ જાણીતી બનેલી નવલકથા ‘ભાવ-અભાવ’ (૧૯૬૯) પોતાના અસ્તિત્વથી સભાન બનેલા એક માનવીની જીવનકથા છે. વિચારતત્વનું ભારણ આ લઘુકૃતિની કલાત્મકતાને જોખમાવે \r \t\tછે. ‘પહેલાં વરસાદનો છાંટો’ (૧૯૮૭) એમની ધારાવાહી નવલકથા છે. ‘ડાબી મૂઠી જમણી મૂઠી’ (૧૯૮૬) એમનો ઠેરઠેર પદ્યપંક્તિઓતી મંડિત પ્રયોગલક્ષી વાર્તાસંગ્રહ છે.\r \t\t \r \t\t‘મારા સમકાલીન કવિઓ’ (૧૯૭૩) અને પછી એ ગ્રંથના લેખોમાં બીજા લેખ ઉમેરી પ્રગટ કરેલા ગ્રંથ ‘બે દાયકા ચાર કવિઓ’ (૧૯૭૪)માં ચાર આધુનિક કવિઓ મણિલાલ દેસાઈ, રાવજી પટેલ, લાભશંકર ઠાકર અને મનહર મોદીની \r \t\tકવિતાની સૂઝભરી સહૃદયી તપાસ છે. ‘ખંડકાવ્ય-સ્વરૂપ અને વિકાસ’ (૧૯૭૪) એ મહાનિબંધ તથા ‘કૃષ્ણલાલ શ્રીધરાણી’ (૧૯૭૯) એ ગુજરાતી ગ્રંથકાર શ્રેણીની પુસ્તિકા લેખકની કાવ્યવિષયક સૂઝની પ્રતીતિ કરાવે છે.\r \t\t‘ચઢો રે શિખર રાજા રામના’ (૧૯૭૫) અને ‘ગમી તે ગઝલ’ (૧૯૭૬) પૈકી પહેલું ચંદ્રવદન મહેતાની પ્રતિનિધિ કવિતાનું, તો બીજું આધુનિક ગઝલકારોની નીવડેલી ગઝલોનું સંપાદન છે. ‘વસંતવિલાસ’ (૧૯૫૭) એ જ નામના મધ્યકાલીન \r \t\tગુજરાતી ફાગુકાવ્યનો અનુવાદ છે. \r \t\t -જયંત ગાડીત \r \t\tઇર્શાદગઢ : ચિનુ મોદીનો, ગઝલો અને દશ તસ્બીઓ સમાવતો કાવ્યસંગ્રહ. ‘તસ્બી’ ‘ક્ષણિકા’ પછીનો કવિનો બીજો પ્રયોગ છે. આ બંને દ્વારા ગઝલના સ્વરૂપને એકત્વ આપવાનો પ્રયત્ન થયો છે. ‘ક્ષણિકા’માં પહેલા શેરના કાફિયા \r \t\tરદીફને છેલ્લા શેરમાં પુનરાવર્તિત કરવામાં આવે છે, ત્યારે ‘તસ્બી’માં મત્લા અને મકતાને લગભગ એકાકાર કરી તખલ્લુસને દોહરાવી પ્રારંભના અને અંતના છેડાને એક કરવાથી રચનાનું વર્તુળ પૂરું થાય છે. ‘પર્વતને નામે પથ્થર દરિયાને \r \t\tનામે પાણી’ એ જાણીતી તસ્બી અહીં છે; તો ગઝલોમાં અંગત વેદના ભાષા-સંવેદનનું પ્રેરક બળ બની છે. \r \t\t -ચંદ્રકાન્ત ટોપીવાળા \r \t\tબાહુક (૧૯૮૨) : ચિનુ મોદીની, સંવિધાન અને શૈલીથી નોખી તરી આવતી દીર્ઘ કાવ્યરચના. ત્રણ સર્ગમાં વિસ્તરેલી આ રચના અરણ્યમાં જવા પૂર્વે નળ દમયંતી સાથે નગરની બહાર ત્રણ રાત્રિ ગાળે છે એને લક્ષ્ય કરી, નગરવિચ્છેદ \r \t\tઅને એથી થતી વેદનાનું એક વિશેષ પરિમાણ મૂળના ‘નલોપાખ્યાન’માં ઉમેરે છે. ઘટનાહા્સ, વર્ણન, સંવાદ અને કવિતાના મિશ્રણથી બંધાયેલા કલેવરે અછાંદસ, વૃત્તબંધ અને માત્રાબંધમાં અભિવ્યક્તિ સાધી છે, નળ, વૈદર્ભી અને \r \t\tબૃહદશ્વ-આ દીર્ઘરચનાનાં ત્રણ ઘટકપાત્રો છે. \r \t\t\r વિકીપીડિયામાં આ માહિતી મૂકવામાં આવી છે.\r \t\t",
"slug": "cinu-modi",
"DOB": "1939-09-30",
"DateOfDemise": "2017-03-19",
"location": "विजपुर, गुजरात",
"url": "/sootradhar/cinu-modi",
"tags": "",
"created": "2024-01-15T15:02:03.870855",
"is_has_special_post": false,
"is_special_author": false,
"language": 4
},
{
"id": 27925,
"image": "https://kavishalalab.s3.ap-south-1.amazonaws.com/sootradhar_author/kavishala_logo.png",
"name": "चुन्नीलाल",
"bio": "<p class=\"poetDetailPara\">फाग कवि।</p> ",
"raw_bio": "फाग कवि। ",
"slug": "cunnilala",
"DOB": null,
"DateOfDemise": null,
"location": "",
"url": "/sootradhar/cunnilala",
"tags": "",
"created": "2024-01-11T16:39:24.038890",
"is_has_special_post": false,
"is_special_author": false,
"language": 4
},
{
"id": 27926,
"image": "https://kavishalalab.s3.ap-south-1.amazonaws.com/sootradhar_author/kavishala_logo.png",
"name": "छीहल",
"bio": "<p class=\"poetDetailPara\">जैन कवि। काव्य में विरह के करुण आवेगों का सरस वर्णन।</p> <div class=\"poetProfileDesc\">\r\n</div> <br> <p><span style=\"font-size:12px;\">16 वीं शताब्दी के अंतिम चरण के जैन कवियों में छीहल सबसे अधिक चर्चित कवि रहे हैं। रामचंद्र शुक्ल के हिंदी साहित्य के इतिहास से लेकर सभी इतिहासकारों ने किसी न किसी रूप में छीहल का नामोल्लेख अवश्य किया है। छीहल के राजस्थानी कवि होने के कारण राजस्थानी विद्वानों ने भी अपने-अपने इतिहास में उनकी रचनाओं का परिचय दिया है।</span><br/><br/><span style=\"font-size:12px;\">सर्वप्रथम रामचंद्र शुक्ल ने छीहल का उल्लेख करते हुए लिखा है कि <em>\"ये राजपुताने की ओर के थे। संवत् 1575 में उन्होंने '<strong>पंच सहेली' </strong>नाम की एक छोटी सी पुस्तक दोहों में राजस्थानी मिश्रित भाषा में बनाई जो कविता की दृष्टि से अच्छी नहीं कही जा सकती। इसमें पाँच सखियों की विरह वेदना का वर्णन है। इनकी लिखी <strong>'बावनी'</strong> भी है जिसमें 52 दोहे हैं।\"</em> डॉ. रामकुमार वर्मा ने 'हिंदी साहित्य का आलोचनात्मक इतिहास' में कवि की 'पंच सहेली' के परिचय के साथ ही उनके संबंध में अपना अभिमत लिखा है कि <em>\"इनका कविता काल संवत् 1575 माना जाता है। इनकी 'पंच सहेली' नामक रचना प्रसिद्ध है। भाषा पर राजस्थानी प्रभाव यथेष्ट है क्योंकि ये स्वयं राजपुताने के निवासी थे। रचना में वियोग शृंगार का वर्णन ही प्रधान है।\"</em> 'मिश्रबंधु विनोद' में छीहल का वर्णन रामचंद्र शुक्ल एवं रामकुमार वर्मा के परिचय के आधार पर किया गया है। उद्धरण भी शुक्ल वाला ही दिया गया है। वे लिखते हैं कि <em>\"इन्होंने संवत् १५७५ में 'पंच सहेली' नामक पुस्तक बनाई जिसमें पाँच अबलाओं की विरह वेदना का वर्णन है और फिर उनके संयोग का भी कथन है। इनकी भाषा राजपुताने की है और इनकी कविता में छंदोभंग भी है। इनकी रचना से जान पडता है कि ये मारवाड़ की तरफ़ के रहने वाले थे क्योंकि उन्होंने तालाबों आदि का वर्णन बड़े प्रेम से किया है।\"</em> डॉ. शिवप्रसाद सिंह ने अपनी पुस्तक 'सूर पूर्व ब्रजभाषा और उसका साहित्य' में छीहल का सबसे अच्छा मूल्यांकन प्रस्तुत किया है। यही नहीं, उन्होंने रामचंद्र शुक्ल एवं डॉ. रामकुमार वर्मा के मत का उल्लेख करते हुए कवि के संबंध में अपना अभिमत दिया है : <em>\"आचार्य शुक्ल ने छीहल के बारे में बड़ी निर्ममता के साथ लिखा। 'पंच सहेली' को बुरी रचना कहने की बात समझ में आ सकती है क्योंकि इसे रुचि भिन्नता मान सकते हैं। किंतु बावनी के बारे में इतने संदिग्ध भाव से विचार किया यह ठीक नहीं है। बावनी 52 दोहों की एक छोटी रचना नहीं है बल्कि इसमें अत्यंत उच्चकोटि के 53 छप्पय छंद हैं।\"</em> डॉ. रामकुमार वर्मा ने छीहल की 'पंच सहेली' का ही जिक्र किया है। वर्मा जी ने छीहल की कविता की श्रेष्ठता-निकृष्टता पर कोई विचार नहीं दिया किंतु उन्होंने 'पंच सहेली' की वास्तविकता का सही विवरण दिया है।\" 'राजस्थानी साहित्य का इतिहास' पुस्तक में हीरालाल महेश्वरी ने छीहल कवि का राजस्थानी कवियो में उल्लेखनीय स्थान स्वीकार करते हुए उनकी 'पंच सहेली' और 'बावनी' को काव्यत्व से भरपूर एवं बोलचाल की राजस्थानी में बहुत ही अनूठी रचनाएँ मानी हैं। डॉ. प्रेमसागर जैन ने छीहल को सामर्थ्यवान कवि माना है। तथा उनकी चार रचनाओं का नामोल्लेख किया है।</span><br/><br/><span style=\"font-size:12px;\">छीहल के संबंध में प्रायः 'पंच सहेली' कृति की चर्चा की जाती है और यह ग्रंथ ही उनकी कीर्ति का आधारभूत ग्रंथ है। इस ग्रंथ में कवि ने पाँच प्रोषितपतिका नायिकाओं मालिन, तंबोलिन, छीपन, कलालिन और सुनारिन की विरह वेदना का मार्मिक वर्णन किया है। यहाँ ध्यान देने वाली बात यह है कि वियोग वर्णन के तमाम उपमान इन स्त्रियों की रोजमर्रा जिंदगी से संबंधित है। जैसे सुनारिन की स्वर्ण देह विरह में छीजती है तो मालिन की देह लता के समान है जो स्नेह के अभाव में कुम्हला गई है। कलालिन की देह भट्टी के समान तपती रहती है। कवि छीहल के अनुभव के कारण विप्रलंभ और संभोग शृंगार निरूपण प्रमाणिक ढंग से हुआ है।</span",
"raw_bio": "जैन कवि। काव्य में विरह के करुण आवेगों का सरस वर्णन। 16 वीं शताब्दी के अंतिम चरण के जैन कवियों में छीहल सबसे अधिक चर्चित कवि रहे हैं। रामचंद्र शुक्ल के हिंदी साहित्य के इतिहास से लेकर सभी इतिहासकारों ने किसी न किसी रूप में छीहल का नामोल्लेख अवश्य किया है। छीहल के राजस्थानी कवि होने के कारण राजस्थानी विद्वानों ने भी अपने-अपने इतिहास में उनकी रचनाओं का परिचय दिया है। सर्वप्रथम रामचंद्र शुक्ल ने छीहल का उल्लेख करते हुए लिखा है कि \"ये राजपुताने की ओर के थे। संवत् 1575 में उन्होंने ' पंच सहेली' नाम की एक छोटी सी पुस्तक दोहों में राजस्थानी मिश्रित भाषा में बनाई जो कविता की दृष्टि से अच्छी नहीं कही जा सकती। इसमें पाँच सखियों की विरह वेदना का वर्णन है। इनकी लिखी 'बावनी' भी है जिसमें 52 दोहे हैं।\" डॉ. रामकुमार वर्मा ने 'हिंदी साहित्य का आलोचनात्मक इतिहास' में कवि की 'पंच सहेली' के परिचय के साथ ही उनके संबंध में अपना अभिमत लिखा है कि \"इनका कविता काल संवत् 1575 माना जाता है। इनकी 'पंच सहेली' नामक रचना प्रसिद्ध है। भाषा पर राजस्थानी प्रभाव यथेष्ट है क्योंकि ये स्वयं राजपुताने के निवासी थे। रचना में वियोग शृंगार का वर्णन ही प्रधान है।\" 'मिश्रबंधु विनोद' में छीहल का वर्णन रामचंद्र शुक्ल एवं रामकुमार वर्मा के परिचय के आधार पर किया गया है। उद्धरण भी शुक्ल वाला ही दिया गया है। वे लिखते हैं कि \"इन्होंने संवत् १५७५ में 'पंच सहेली' नामक पुस्तक बनाई जिसमें पाँच अबलाओं की विरह वेदना का वर्णन है और फिर उनके संयोग का भी कथन है। इनकी भाषा राजपुताने की है और इनकी कविता में छंदोभंग भी है। इनकी रचना से जान पडता है कि ये मारवाड़ की तरफ़ के रहने वाले थे क्योंकि उन्होंने तालाबों आदि का वर्णन बड़े प्रेम से किया है।\" डॉ. शिवप्रसाद सिंह ने अपनी पुस्तक 'सूर पूर्व ब्रजभाषा और उसका साहित्य' में छीहल का सबसे अच्छा मूल्यांकन प्रस्तुत किया है। यही नहीं, उन्होंने रामचंद्र शुक्ल एवं डॉ. रामकुमार वर्मा के मत का उल्लेख करते हुए कवि के संबंध में अपना अभिमत दिया है : \"आचार्य शुक्ल ने छीहल के बारे में बड़ी निर्ममता के साथ लिखा। 'पंच सहेली' को बुरी रचना कहने की बात समझ में आ सकती है क्योंकि इसे रुचि भिन्नता मान सकते हैं। किंतु बावनी के बारे में इतने संदिग्ध भाव से विचार किया यह ठीक नहीं है। बावनी 52 दोहों की एक छोटी रचना नहीं है बल्कि इसमें अत्यंत उच्चकोटि के 53 छप्पय छंद हैं।\" डॉ. रामकुमार वर्मा ने छीहल की 'पंच सहेली' का ही जिक्र किया है। वर्मा जी ने छीहल की कविता की श्रेष्ठता-निकृष्टता पर कोई विचार नहीं दिया किंतु उन्होंने 'पंच सहेली' की वास्तविकता का सही विवरण दिया है।\" 'राजस्थानी साहित्य का इतिहास' पुस्तक में हीरालाल महेश्वरी ने छीहल कवि का राजस्थानी कवियो में उल्लेखनीय स्थान स्वीकार करते हुए उनकी 'पंच सहेली' और 'बावनी' को काव्यत्व से भरपूर एवं बोलचाल की राजस्थानी में बहुत ही अनूठी रचनाएँ मानी हैं। डॉ. प्रेमसागर जैन ने छीहल को सामर्थ्यवान कवि माना है। तथा उनकी चार रचनाओं का नामोल्लेख किया है। छीहल के संबंध में प्रायः 'पंच सहेली' कृति की चर्चा की जाती है और यह ग्रंथ ही उनकी कीर्ति का आधारभूत ग्रंथ है। इस ग्रंथ में कवि ने पाँच प्रोषितपतिका नायिकाओं मालिन, तंबोलिन, छीपन, कलालिन और सुनारिन की विरह वेदना का मार्मिक वर्णन किया है। यहाँ ध्यान देने वाली बात यह है कि वियोग वर्णन के तमाम उपमान इन स्त्रियों की रोजमर्रा जिंदगी से संबंधित है। जैसे सुनारिन की स्वर्ण देह विरह में छीजती है तो मालिन की देह लता के समान है जो स्नेह के अभाव में कुम्हला गई है। कलालिन की देह भट्टी के समान तपती रहती है। कवि छीहल के अनुभव के कारण विप्रलंभ और संभोग शृंगार निरूपण प्रमाणिक ढंग से हुआ है।",
"slug": "chihala",
"DOB": null,
"DateOfDemise": null,
"location": "",
"url": "/sootradhar/chihala",
"tags": "शृंगार काव्य,अलक्षित",
"created": "2024-01-11T16:39:24.466620",
"is_has_special_post": false,
"is_special_author": false,
"language": 4
}
],
"description": "<p style=\"text-align: center; font-size: 24px;\"> The Great Poets and Writers in Indian and World History! </p>",
"image": "https://kavishalalab.s3.ap-south-1.amazonaws.com/sootradhar_description/black.jpg"
}
